امیر سرتیپ دکتر موسی رمضانی سراجاری
در نهم مرداد ماه 1314 ش در خانواده ای از روستای سراجار لاهیجان پسر بچه ای پا به دنیا گذاشت، که نام او را موسی نهادند.
پس از سپری کردن ایام کودکی به حوزه علمیه لاهیجان عزیمت نمود و در کنار افرادی همچون آیت الله زین العابدین قربانی نماینده ولی فقیه در استان گیلان و امام جمعه رشت و سید نورالدین مهدوی از اساتید دانشگاه و حوزه از محضر حضرت آیت الله مهدوی کسب تلمذ نموده و به فراگیری علومی همچون جامع المقدمات و سیوطی پرداخت. بعلت صوت زیبایی که داشتند بعنوان موذن و قاری قرآن در بین طلاب انتخاب شده و در مجالسی که مسئولین شهر شرکت می نمودند قرآن را با صوت زیبای خود قرائت می نمود.
ایشان پس از مدتی جهت فراگیری علوم جدید به مدرسه داریوش لنگرود رفته و در سال 1329 بعنوان شاگرد اول در پایه ششم ابتدایی موفق به اخذ تصدیق نامه دوره ی ابتدایی شده و بصورت داوطلبانه در امتحان پایه نهم شرکت نمودند و پس از موفقیت کلاس ده و یازده را نیز با پشتکار طی نمودند.
در سال 1335 دوره ی دوم متوسطه را در دبیرستان مروی تهران به اتمام رساند و موفق به دریافت تصدیق نامه ی دوره دوم متوسطه شدند.علاقه فراوان ایشان به فراگیری علوم باعث شد تا تمامی دوران دبستان و دبیرستان را در طی پنج سال بگذراند.
در سال 1336 وارد دانشگاه تهران شد و در رشته دامپزشکی بعنوان دانشجو بورسیه ارتش به ادامه تحصیل پرداخت ، تا اینکه در سال 1341 با نمره ممتاز از دانشگاه تهران فارغ التحصل شدند .
دکتر موسی رمضانی سراجاری پس از فراغت از تحصیل وارد ارتش شد و در طول زمان خدمت در سمتهای مختلف بارها مورد تقدیر قرار گرفت . ایشان پس از پیروزی انقلاب اسلامی خدمات ارزنده ای ارائه نمودند و در طول جنگ تحمیلی از سال 61 تا زمان بازنشستگی بمدت 6 سال مدیریت آموزش مرکز بهداری کل ارتش جمهوری اسلامی ایران را بر عهده داشتند و بعنوان استاد نمونه از امیر شهید سپهبد صیاد شیرازی فرمانده وقت نیروی زمینی جایزه دریافت نمودند.
اما امیر سرتیپ دکتر موسی رمضانی سراجاری پس از پایان جنگ تحمیلی ، برای آبادانی کشور عزیزمان و تربیت فرزندان این مرز و بوم هم زمان با تاسیس دانشگاه آزاد لاهیجان بعنوان عضو هیات علمی به دانشگاه لاهیجان راه یافت ، و در طول این مدت به تربیت دانشجویان خبره و پر تلاش همت گماشت تا جایی که بسیاری از دانشجویان و شاگردان ایشان به نیکی از دکتر یاد میکنند و امروزه مسئولیتهای مهمی را در مراکز علمی و دانشگاهی عهده دار می باشند.
یکی از خصوصیات بارز ایشان ،عشق به سرزمین مادریش می باشد ،تا جاییکه هرگاه کسی با عنوان دکتر موسی رمضانی ایشان را خطاب می کردند در پاسخ می گفت :" رمضانی سراجاری".
دکتر در سال 68 جهت رفاه مردم روستای سراجار زمینی را جهت احداث مخابرات و خانه بهداشت اهداء نمودند و پیگیریهای مجدانه ایشان باعث شد تا مردم این منطقه به رفاه نسبی دست یابند.جالب اینکه هیچ گاه روستایی بودن خود را مخفی نمی کنند و با افتخار میگویند :
من اهل خاک پاک روستای سراجارم.